Izabela Morska

Z Homopedii, wolnej encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabela Filipiak
Izabela Filipiak w Drøbak.JPG
Izabela Morska (2008)
Urodzony 24 sierpnia 1961
Polska Gdynia

Izabela Morska (wł. Izabela Filipiak), polska pisarka, eseistka, krytyczka kultury i członkini Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, urodzona 24 sierpnia 1961 roku w Gdyni.

Izabela Morska jest otwarcie mówiącą o swojej orientacji lesbijką. W 1998 roku na łamach magazynu Cosmopolitan dokonała pierwszego w Polsce lesbijskiego coming outu.

Pod koniec lat 90-tych prowadziła warsztaty twórczego pisania na wydziale gender studies na Uniwersytecie Warszawskim i w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizuje się w temacie żałoby, zajmuje się między innymi brakiem tradycji publicznego przeżywania żałoby przez osoby homoseksualne.

Izabela Morska jest w związku z pisarką Lilly-Marie Lamar, którą poznała w 2007 roku w Stanach Zjednoczonych. Lamar będąca obywatelką USA uzyskała kartę pobytu w Polsce na podstawie ustawy o cudzoziemcach pozwalającej uzyskać kartę ze względu na więzi o charakterze rodzinnym łączące z obywatelem Polski.



W ustawie o cudzoziemcach jest artykuł 53a, ustęp 1 punkt 2: 'Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który ze względu na więzi o charakterze rodzinnym zamierza dołączyć do obywatela polskiego'. Prowadzący naszą sprawę prawnik gdańskiego oddziału ds. cudzoziemców Łukasz Zaremba sięgnął też po orzecznictwo Trybunału w Strasburgu: więzi o charakterze rodzinnym nie można różnicować ze względu na orientację seksualną. Liczy się tylko to, na ile ta więź jest realna, trwała. Padło też ładne określenie: 'wielorakie i szczere oddanie'.
— Izabela Morska[1]


W 2013 roku Izabela Morska wystosowała list otwarty do ministry ds. równego traktowania, Agnieszki Kozłowskiej-Rajewicz w sprawie patronatu nad Paradą Równości w Warszawie.


Szanowna Pani, przeczytałam właśnie, iż zapowiedziała Pani organizatorom Parady Równości, iż „będzie on zgodny z nazwą, tylko wtedy, gdy pojawią się na nim również przedstawiciele m. in. osób z niepełnosprawnością, osoby starsze, czujące się wykluczone z różnych względów, mniejszości etniczne i narodowe, ludzie chorzy… Jeśli jednak nie uda się tak zorganizować tegorocznego marszu, jeśli kolejny raz będzie on monotematyczny, to nie zdecyduję się na kolejne patronaty.”

Mam wrażenie, że Pani ultimatum jest nie do końca przemyślane. Nie można zakładać, że osoby homoseksualne są zdrowe, pełnosprawne, bogate i rdzennie polskie. Zapewniam Panią również, że dużo trudniej jest przeżyć chorobę, niepełnosprawność, biedę, lub przynależność do mniejszości etnicznej, jeśli się jest przy tym osobą homoseksualną lub transseksualną.

Zaledwie niecały rok temu zmarła dziennikarka i działaczka praw osób LGBT, Anna Laszuk, zmarła na raka. Ja mam 51 lat, jestem chora, jestem niepełnosprawna, i jestem lesbijką. Nie widać jednak po mnie, że jestem chora. Nie mam tego wypisanego na czole. A jeśli przyjadę na Paradę Równości, to nie po to, żeby wyliczać moje wykluczenia, lecz po to, żeby cieszyć się z przynależności do mojej społeczności, którą postrzegam jako otwartą i różnorodną.
— Izabela Morska (fragment listu)[2]


Rys biograficzny[edytuj]

Izabela Morska jest absolwentką Uniwersytetu Gdańskiego. W 1986 roku uzyskała tytuł magistra pisząc pracę „Śmierć jako gwałt” pod kierunkiem Marii Janion. W tym samym roku Morska podjęła decyzję o emigracji i wystąpiła o azyl polityczny. Przez rok mieszkała w Paryżu, a później wyjechała do Nowego Jorku. Do polski wróciła dopiero w 1996 roku.

Od 2010 roku Izabela Morska jest prezeską Fundacji Pisarze dla Pokoju (Writers for Peace), zajmującej się promocją ekspresji głosów z grup mniejszościowych poprzez wzmacnianie ich poczucia własnej wartości i prawa do wypowiedzi.

Twórczość[edytuj]

  • Śmierć i spirala (1992)
  • Absolutna amnezja (1995)
  • Niebieska menażeria (1997)
  • Twórcze pisanie dla młodych panien (1999)
  • Madame Intuita (2002)
  • Alma (2003)
  • Kultura obrażonych (2003)
  • Księga Em (2005)
  • Magiczne oko. Opowiadania zebrane (2006)
  • Obszary odmienności. Rzecz o Marii Komornickiej (2007)

Cytaty[edytuj]

Liczyłam na to, że w ciągu kilku lat powstanie w Polsce społeczeństwo obywatelskie. Gdyby ktoś mi wywróżył rządy PiS-u i LPR-u, uznałabym to za fantazję na motywach gombrowiczowskich. Nie przypuszczałam, że trzeba będzie wyjeżdżać z kraju. Gdy przyjeżdżałam do Polski po 2005 roku, wystarczyło włączyć radio, żeby usłyszeć ten ryk o zboczeńcach. Politycy zapowiadali ciemną noc i ta ciemność nastąpiła. Stała się przyzwoleniem na homofobię w dyskursie publicznym.
— Izabela Filipiak, „Wysokie Obcasy”, 27 listopada 2010


Ze zdziwieniem słucham dyskusji na temat, czy geje i lesbijki powinni wychowywać dzieci. A chcą je mieć? Poważnie? To przepraszam, bo zawsze myślałam, że Bóg obdarzył człowieka homoseksualizmem po to, żeby człowiek mógł się naturalnie poświęcić studiom, lekturom, podróżom i tworzeniu rzeczy pięknych.
— Izabela Filipiak, „Teksty Drugie”, nr 4/2005

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy