Anna Grodzka

Z Homopedii, wolnej encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anna Grodzka
Annagrodzka.jpg
Anna Grodzka
Urodzona 16 marca 1954 r.
Polska Otwock
Zawód działaczka społeczna, posłanka

Anna Grodzka, pierwsza otwarcie biseksualna[1] oraz pierwsza otwarcie mówiąca o swej transpłciowej przeszłości parlamentarzystka w Polsce, urodzona 16 marca 1954 roku[2] w Otwocku jako Krzysztof Bogdan Bęgowski.

Anna Grodzka jest wiceprzewodniczącą klubu poselskiego Twojego Ruchu (wcześniej Ruch Palikota).[3] Wiceprzewodniczącą Sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu. Wiceprzewodniczącą Parlamentarnej Grupy Kobiet. Członkinią sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka.[4] Współzałożycielką i drugą prezeską fundacji Trans-Fuzja, działaczką na rzecz równouprawnienia osób transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych, jak i innych wychodzących poza sztywne normy płciowe.[5] Jest inicjatorką i przewodniczącą Parlamentarnego Zespołu Zrównoważonego Rozwoju Społecznego – „Społeczeństwo FAIR”.[6]

W listopadzie 2013 roku nakładem wydawnictwa W.A.B. ukazała się biografia Anny Grodzkiej zatytułowana „Mam na imię Ania”.[7]

Information icon.svg Osobny artykuł: Anna Grodzka/Filmy.

Życiorys

Działalność zawodowa i społeczna

Anna Grodzka jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego, psycholożką (specjalności: psychologia kliniczna) i trenerką antydyskryminacyjną. Współprowadzi grupy wsparcia dla osób transpłciowych. Jest producentką filmową, przez 10 lat produkowała filmy i seriale dla Telewizji Polskiej. Prowadziła działalność wydawniczą, reklamową i poligraficzną. Przez większość życia angażowała się w pracę społeczną i działalność polityczną lewicy, głównie w ZSP, SDRP, SLD. Przez dwa lata pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Komisji Dialogu Społecznego ds. Równego Traktowania przy Prezydencie m.st. Warszawy.[5]

Po raz pierwszy publicznie mówiła o transseksualności wiosną 2008 r. w programie „Pytanie na śniadanie”.[1] W lutym 2008 r. wraz z czwórką przyjaciół założyła fundację Trans-Fuzja, która została zarejestrowana w KRS w lipcu 2008 r. Po pół roku została jej drugą prezeską.[8]

W 2011 roku Anna Grodzka objęła funkcję wiceprzewodniczącej klubu poselskiego Ruchu Palikota, wiceprzewodniczącej Sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu, wiceprzewodniczącej Parlamentarnej Grupy Kobiet, a także członkini sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka.

1 marca 2012 roku, Anna Grodzka otrzymała Okulary równości w kategorii „Prawa mniejszości i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na wiek, rasę, pochodzenie etniczne, religię, wiarę lub jej brak, niepełnosprawność albo orientację seksualną” za „osobistą odwagę w przełamywaniu tabu oraz stworzenie fundacji Trans-Fuzja i konsekwentne działania na rzecz osób transpłciowych w Polsce i Europie”.[9]

29 czerwca Anna Grodzka poprowadziła Gay Pride Parade w Dublinie. Był to pierwszy raz w 30-letniej historii parady gdy prestiżowy tytuł Grand Marshall (Wielkiego Marszałka) otrzymała osoba niebędąca Irlandczykiem. Organizatorzy poinformowali, że ten wybór był podyktowany dużymi zasługami polskiej posłanki na rzecz osób LGBT.[10]

Korekta płci

Anna Grodzka jak sama twierdzi, o tym, że „urodziła się w nieprawidłowym ciele”, zdała sobie sprawę, mając 11 lat. Wtedy też nadała sobie imię Ania. Przez całe lata próbowała przystosować się do życia wbrew sobie.[1] W okresie szkolnym była przez pewien czas zakochana w dziewczynie, potem w chłopcu, a później znów w koleżance z niższej klasy. Ten ostatni związek zakończył się ślubem. W 1984 r. urodził się syn.[11]Kiedy związek zaczął się rozpadać, doszło do rozwodu w 2007 r., gdy syn był już pełnoletni. Wtedy też Anna Grodzka podjęła decyzję o korekcie płci. Syn w pełni zaakceptował ten krok. Rozpoczynając urzędowe starania o korektę płci, dowiedziała się, że została adoptowana.[1][2]

Operację korekty płci (usunięcie jąder i prącia, uformowanie pochwy) przeszła w klinice w Bangkoku.[12] W 2010 roku jej proces zmiany płci zakończył się urzędowym stwierdzeniem tego faktu i uzyskaniem nowego dowodu osobistego. Cały proces został przedstawiony w filmie dokumentalnym Trans-akcja wyprodukowanym przez HBO w 2010 r.[13]

Anna Grodzka jest pierwszą parlamentarzystką w Polsce otwarcie mówiącą o swej transpłciowej przeszłości i trzecią na świecie. Pierwszą była nowozelandzka polityczka i działaczka społeczna Georgina Beyer, która po operacji korekty płci w 1984 r. zasiadała w parlamencie Nowej Zelandii w latach od 1999 do 2007 r. z ramienia Partii Pracy. Drugą taką osobą był Vladimir Luxuria, który czuł się kobietą, lecz nigdy nie przeszedł operacji korekty płci, choć był bliski takiej decyzji. W 2006 r. został wybrany do Izby Deputowanych i sprawował swoją funkcję do 2008 r.[11][14]

Działalność polityczna Anny Grodzkiej

Anna Grodzka podczas debaty wyborczej z Tomaszem Kalitą (SLD) w Teatrze Nowym w Krakowie
(16 września 2011 r.)

Decyzja o kandydowaniu w wyborach 2011

Anna Grodzka kandydowała w wyborach parlamentarnych w Polsce w 2011 r. jako kandydatka nr 1. do Sejmu RP na liście Ruchu Palikota w okręgu krakowskim (okręg wyborczy nr 13). Anna Grodzka jest pierwszą w historii Polski osobą otwarcie mówiącą o swej transpłciowej przeszłości, która wystartowała w wyborach do Sejmu. Jak sama stwierdza na swojej stronie, zdecydowała się kandydować po to, aby oswajać ludzi z transpłciowością, a także dlatego, że dotychczas partie głównego nurtu wykluczały takie osoby z debaty politycznej i ignorowały je.[5][15]

W poniedziałek, 19 września 2011 r., w czasie partyjnego zebrania w SLD, Annę Grodzką poinformowano, że z powodu wpisania jej na listę kandydatów Ruchu Palikota została usunięta z partii.[11]

Program wyborczy

Program wyborczy Anny Grodzkiej:[16]

  • zrównanie praw osób LGBT i osób heteroseksualnych,
  • rozdział kościoła od państwa i zaprzestanie finansowania związków wyznaniowych ze środków publicznych,
  • równe szanse dla kobiet,
  • poprawa dostępności żłobków i przedszkoli,
  • podniesienie płacy minimalnej i wyeliminowanie umów śmieciowych,
  • zaprzestanie finansowania działalności partii politycznych z budżetu państwa.

Wynik wyborów

W wyborach do Sejmu w 2011 roku zdobyła mandat poselski, uzyskując 19 451 głosów[17] co stanowi 43,15% głosów oddanych na listę w tym okręgu.[18]

Głosy oddane na Annę Grodzką w wyborach parlamentarnych w 2011 r.[18]
Obwód Liczba głosów
miasto npp Kraków 13881
powiat krakowski 3167
powiat olkuski 1864
powiat miechowski 539
Razem 19451

Biuro poselskie Anny Grodzkiej

Biuro poselskie Anny Grodzkiej zostało oficjalnie otwarte 24 lutego 2012 roku w Krakowie przy ulicy Brackiej 15.[19]

Działalność Anny Grodzkiej po wyborze na posłankę

Anna Grodzka jako posłanka angażuje się w tematykę niwelowania różnic społecznych w ramach powołanego przez nią zespołu parlamentarnego zrównoważonego rozwoju Społeczeństwo Fair. Brała udział w pracach nad projektem o mowie nienawiści oraz nad dużą nowelizacją w prawie pracy. Zajmuje się też projektem dwuletniego moratorium przeciwko eksmisjom na bruk.[20]

Kazimiera Szczuka nominowała Annę Grodzką do Nagrody Radia Tok FM.[21]

10 października 2012 r. Anna Grodzka zainicjowała powstanie Parlamentarnego Zespołu Zrównoważonego Rozwoju Społecznego – „Społeczeństwo FAIR”, którego założeniem jest propagowanie inicjatyw i ruchów społecznych, których celem jest ochrona takich wartości jak: wolności osobiste, praworządność, równość szans, różnorodność i solidarność społeczna, a także solidarność pomiędzy pracodawcami i pracownikami, państwami i narodami.[6][20]

Anna Grodzka jest przeciwniczką polityki cięć i neoliberalnych poglądów na gospodarkę. Jest również zwolenniczką abonamentu radiowo-telewizyjnego i finansowania mediów publicznych bez udziału polityków. W kwestii podniesienia wieku emerytalnego odmiennie od większości posłów Ruchu Palikota zagłosowała przeciwko tym zmianom.[22]

Anna Grodzka jest współautorką projektów ustawy o uzgadnianiu płci, w których zawarte zostały udogodnienia związane z procesem korekty płci u osób transseksualnych i interseksualnych. Pierwszy z nich został złożony 9 maja 2012 r.[23] lecz w wyniku działań komisji ustawodawczej został uznany za niekonstytucyjny i nie nadano mu numeru druku. Drugi projekt został złożony 3 stycznia 2013 r.[24] Projektowi nadano numer druku 1469.

Kandydatura Anny Grodzkiej na stanowisko wicemarszałkini sejmu

Posłanka Anna Grodzka udzielająca wywiadu w Sejmie (20 lutego 2013 r.)

23 stycznia 2013 r. Super Express ujawnił, że wicemarszałkowie sejmu otrzymali nagrody pieniężne w wysokości 40 tysięcy złotych. W reakcji na te informacje 24 stycznia koło poselskie Ruchu Palikota postanowiło wycofać poparcie dla wicemarszałkini Nowickiej. 31 stycznia Janusz Palikot ogłosił, że Anna Grodzka jest kandydatką na stanowisko wicemarszałkini sejmu, a zainteresowana potwierdziła wolę kandydowania.[25] Wywołało to liczne komentarze w prasie. W tygodniu poprzedzającym głosowanie nad wnioskami mającymi doprowadzić do zmiany marszałka, wizerunek Anny Grodzkiej znalazł się na okładkach 4 tygodników (Newsweek, Wprost, Angora oraz Fakty i Mity). Anna Grodzka była również gościem licznych programów telewizyjnych.

4 lutego 2013 r. złożono wnioski o odwołanie Wandy Nowickiej ze stanowiska wicemarszałkini Sejmu[26] oraz o powołanie Anny Grodzkiej na stanowisko wicemarszałkini Sejmu”[27].


Moja kandydatura może być kontrowersyjna, ale jak ktoś mówi o prowokacji, to pytam, czym prowokuję? Cechami osobistymi, tym, że byłam kiedyś mężczyzną, a teraz jestem tym, kim się czuję, czyli kobietą? Jeżeli to jest prowokacja, to taką samą byłoby kandydowanie na wicemarszałka Sejmu kogoś czarnoskórego albo o innym pochodzeniu etnicznym. A może dla kogoś prowokacją byłoby, gdyby kandydował ktoś rudy albo leworęczny? Mam świadomość, że będzie taka dyskusja, ale o to także mi chodzi.
— Anna Grodzka[28]


Anna Grodzka zapowiedziała, że jeśli zostanie wybrana, zamierza wykorzystać status wicemarszałkini do podkreślenia wartości, jakie uważa za najważniejsze, czyli: sprawiedliwość, solidarność, różnorodność, równość, równość szans. Wyraziła również przekonanie, że marszałkowie Sejmu nie powinni otrzymywać premii za pracę, a wynagrodzenie parlamentarzystów „jest wystarczające”.[29]

Klub PO postanowił zagłosować przeciwko wnioskowi o odwołanie Wandy Nowickiej. Nieoficjalnie politycy tej formacji przyznawali, że wspólnie z SLD nie chcą dopuścić do niewygodnego dla nich głosowania nad wyborem na tę funkcję Anny Grodzkiej.[30] Pretekstem do tego była troska o godność obu posłanek.[31]


Ma już Anna Grodzka nowych, nieoczekiwanych obrońców, broniących jej czci i godności. Jest wśród nich premier Tusk. Cel tej obrony jest jeden. Niedopuszczenie do tego, by Grodzka została wicemarszałkiem Sejmu.
— Tomasz Lis, Fałszywi obrońcy Anny Grodzkiej[31]

W trakcie 33. posiedzenia sejmu 8 lutego 2013 r. głosami PO, PSL i SLD odrzucono wniosek o odwołanie Wandy Nowickiej z funkcji wicemarszałkini.[32] Wbrew wcześniejszym zapowiedziom złożonym w ramach spotkania koła poselskiego Wanda Nowicka postanowiła nie zrzekać się funkcji wicemarszałkini.[33]

W lutym i marcu 2013 r. nazwisko Anny Grodzkiej pojawiło się w sondażach zaufania do polityków przeprowadzonych przez CBOS.

miesiąc Zaufanie Nieufność Obojętność Nieznajomość
luty 2013[34] 15% 30% 23% 27%
marzec 2013[35] 16% 34% 24% 22%

Koordynowanie prac zespołów programowych Europa+

4 kwietnia Annie Grodzkiej powierzono koordynowanie prac zespołów programowych Europy Plus działających w obszarach m.in. walki z bezrobociem i wykluczeniem. Celem jest opracowanie pełnego programu wyborczego Europa+.[36]

Anna Grodzka na okładkach pism

Okładki gazet (4-10 lutego 2013 r.)

Wizerunek Anny Grodzkiej znalazł się na okładkach gazet i czasopism:

  • Fakt, 13 października 2011, nr 239
  • Wprost, 17-23 października 2011, nr 42 (1497)
  • Przekrój, 17-23 października 2011, nr 42 (3460)
  • Replika, listopad-grudzień 2011, nr 34
  • Wprost, 14 lipca 2012, nr 29 (1535)
  • Fakty i Mity, 4 stycznia 2012, nr 51-52 (616-617)
  • Gazeta Wyborcza, 17-18 marca 2012, nr 65 (7490)
  • Gazeta Polska, 4 lipca 2012, nr 27 (987)
  • Super Express, 2 lutego 2013
  • Newsweek, 4-10 lutego 2013, nr 6/2013
  • Wprost, 4-10 lutego 2013, nr 6/2013 (1563)
  • Angora, 4-10 lutego 2013, nr 6 (1182)
  • Fakty i Mity, 14 lutego 2013, nr 6 (675)

Ataki medialne na Annę Grodzką

Artykuł „Gazety Polskiej”

3 lipca powiązana z PiS „Gazeta Polska” opublikowała tekst, w którym autorka pomawia Annę Grodzką o związki z władzami PRL. Zasugerowała również jakoby Anna Grodzka przeszła „długotrwałe polityczne szkolenie wojskowe” i szefowała „ważnym przedsięwzięciom gospodarczym w czasach Polski Ludowej”. Dowodem potwierdzającym doniesienia autorki miał być jej zdaniem brak dowodów na współpracę w postępowaniu lustracyjnym IPN.[37]

Sugerowanie, że brak opublikowania na stronach IPN wyniku badania mojego oświadczenia lustracyjnego, zamiast o mojej „czystej karcie”, świadczy zdaniem autorki o moich powiązaniach ze służbami specjalnymi, jest nadużyciem i przeczy zdrowemu rozsądkowi. Natomiast sugestia, że w podobnym celu przeszłam „długotrwałe przeszkolenie wojskowe” idiotyzmem. Jedyne „przeszkolenie wojskowe” jakie przeszłam to (sic!) Szkoła Podchorążych Rezerwy (SPR), czyli obowiązkowa służba wojskowa po studiach, z której nie „wyreklamował” mnie mój ojciec – rzeczywiście żołnierz Wojska Polskiego (mianowany na oficera przed II wojną światową przez Prezydenta Mościckiego – w czasie wojny walczył na froncie wraz z II Armią Wojska Polskiego)
— Anna Grodzka

Inne artykuły autorki tekstu były wielokrotnie przedmiotem spraw sądowych. Sądy nakazywały przeproszenie pomówionych osób, zadośćuczynienia finansowe i zwrot kosztów procesów. Zasadność jednego z tych orzeczeń potwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka.[37]

Wypowiedzi Krystyny Pawłowicz

Krystyna Pawłowicz w trakcie spotkania z czytelnikami „Gazety Polskiej” zaatakowała słownie Annę Grodzką, wyszydzając ją i posuwając się do konfabulacji na temat ich wymiany zdań, jaka miała miejsce przy okazji pewnego wywiadu radiowego.[38]

W reakcji na to wydarzenie ludzie nauki napisali list otwarty potępiający zachowanie posłanki.[39]

4 kwietnia 2013 r. Komisja Etyki Poselskiej ukarała posłankę Pawłowicz naganą za jej wypowiedzi o osobach homoseksualnych i pani posłance Annie Grodzkiej, naruszające art. 6. Zasad etyki poselskiej.

Wypowiedź radnej SLD z Rzeszowa

Rzeszowska radna SLD w ramach portalu społecznościowego kpiąco dopytywała się o „żonę pana/pani Grodzkiego/Grodzkiej”.[40]

Mistyfikacja antysemickich blogerów

Jedna z prawicowych stron internetowych odwołująca się do haseł antysemickich opublikowała zdjęcia osoby w pewnym stopniu podobnej do posłanki Grodzkiej. Osoba ta flirtując z użytkownikami jednego z popularnych czatów erotycznych, miała się obnażać przed kamerą internetową.[41]

Do tej pory osobą, która doczekała się największej liczby naśladowców chcących uchodzić za jego sobowtórów, był Elvis Presley, teraz ja widzę swoją szansę. Aktualny kandydat/ka na mojego sobowtóra, jaki lansuje swoje wątpliwe wdzięki w sieci, jest w mojej ocenie średnio udany/a. Można było bardziej rozbudować „drugi podbródek”, dodać znamię na prawym policzku, powiększyć brzuch i (nie chwaląc się) piersi, czy choćby lepiej ucharakteryzować oczy. Panowie hejterzy – trója! No! trója z plusem.
— Anna Grodzka

Cytaty

Wypowiedzi o Annie Grodzkiej

Tak jest. I panią Annę Grodzką, transseksualistkę. Bo jest świetną osobą, spotkałam się z nią, porozmawiałyśmy. Nie możemy głowy chować w piasek i udawać, że tego typu problemów nie ma.‎
— Jolanta Kwaśniewska, w odpowiedzi na pytanie o osoby, które popiera (Gazeta Wyborcza – 23.09.2011)
Grodzka, która zapowiada w Sejmie walkę o uchwalenie ustawy o związkach partnerskich i która będzie się też zajmować uświadomieniem Polakom, jak bardzo jesteśmy różnorodni, ma niemałe doświadczenie własne, a przede wszystkim wielką odwagę i silną osobowość.
— Magdalena Środa, (Gazeta Wyborcza 21.09.2011)
Sam Palikot jest bardzo istotny w tym ruchu, Anna Grodzka jest zaś przykładem tego, czym ten jego ruch mógłby być.(…) Ofertą Palikota może być także pewna zmiana kulturowa – jej symbolem jest chociażby wystawienie na „jedynce” RP w Krakowie Anny Grodzkiej, założycielki i szefowej fundacji Trans-Fuzja, która zmieniła płeć. – Ta reforma kulturowa potrzebna jest w Polsce
— Jacek Żakowski, (TOK FM – 19.09.2011)

Wypowiedzi Anny Grodzkiej

Mam w synu wielkie wsparcie. On jest już przedstawicielem pokolenia, które nie ma z tym tak dużych problemów. Wie, co to znaczy transseksualizm.
— Anna Grodzka[42]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Magdalena Pocheć. Transowy coming out : Wywiad z Anną Grodzką. Replika. Dwumiesięcznik społeczno-kulturalny LGBTQ, 18/2009, s. 6–7 (2009), Warszawa: Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii, ISSN 1896-3617 (pol.). 
  2. 2,0 2,1 Piotr Pacewicz: Skazana na płeć (pol.). gazeta.pl, 2010-04-12. [dostęp 2011-10-11].
  3. Klub Ruchu Palikota wybrał władze (pol.). wyborcza.pl, 2011-10-25. [dostęp 2011-10-25].
  4. Strona sejmowa posła VII kadencji (pol.). sejm.gov.pl. [dostęp 2012-02-28].
  5. 5,0 5,1 5,2 Anna Grodzka (pol.). annagrodzka.info. [dostęp 2011-10-11].
  6. 6,0 6,1 Parlamentarny Zespół Zrównoważonego Rozwoju Społecznego - "Społeczeństwo FAIR" (pol.). sejm.gov.pl. [dostęp 2013-06-08].
  7. „Mam na imię Ania”
  8. KRS 0000309669 TRANSFUZJA FUNDACJA NA RZECZ OSÓB TRANSPŁCIOWYCH (pol.). krs-online.com.pl, 2010-12-15. [dostęp 2011-10-22].
  9. "Okulary równości" przyznane. Nagrodzeni Grodzka, Czubaszek i Ikonowicz (pol.). tokfm.pl, 2012-03-01. [dostęp 2012-03-02].
  10. Piotr Gawlik: Anna Grodzka na czele Dublin Pride (pol.). homiki.pl, 2013-07-04. [dostęp 2013-07-04].
  11. 11,0 11,1 11,2 Leszek Konarski. Krakowski test tolerancji. Przegląd, 39/2011 (pol.). [dostęp 2011-10-11]. 
  12. Krystyna Pytlakowska: Anna Grodzka wychodzi z szafy (pol.). polki.pl. [dostęp 2013-06-08].
  13. Trans-akcja (pol.). hbo.pl. [dostęp 2011-10-11].
  14. Ewa Siedlecka: Jedyna transpłciowa parlamentarzystka na świecie (pol.). wyborcza.pl, 2011-10-11. [dostęp 2011-10-11].
  15. md: Grodzka kandyduje, bo „ludzie mają dość” (pol.). innastrona.pl, 2011-08-19. [dostęp 2011-08-21].
  16. Program (pol.). annagrodzka.info. [dostęp 2011-10-10].
  17. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wwyborczej z dnia 11 października 2011 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 9 października 2011 r. (wyciąg) (pol.). [dostęp 2011-10-15].
  18. 18,0 18,1 Wybory 2011 – Wyniki kandydata w obwodach (pol.). [dostęp 2011-10-10].
  19. Otwarcie Biura Poselskiego Anny Grodzkiej w Krakowie (pol.). ruchpalikota.pl. [dostęp 2012-02-28].
  20. 20,0 20,1 Joanna Podgórska: Rozmowa z Anną Grodzką, posłanką Ruchu Palikota : Czasem mam dość (pol.). polityka.pl, 2013-01-08. [dostęp 2013-01-26].
  21. Nominacje do Nagrody Radia TOK FM: Grodzka, Balcerowicz, internauci walczący z ACTA, Maciej Stuhr. I... (pol.). m.wiadomosci.gazeta.pl, 2013-01-08. [dostęp 2013-01-26].
  22. Małgorzata Borkowska. Grodzka trans-formuje Polskę. Fakty i Mity, 6 (675). S. 8, 25, ISSN 1509-460X (pol.). 
  23. Projekt ustawy o uzgodnieniu płci (pol.). orka.sejm.gov.pl, 2012-05-09. [dostęp 2012-06-16].
  24. Projekt ustawy o uzgadnianiu płci (pol.). orka.sejm.gov.pl, 2013-01-03. [dostęp 2013-02-06].
  25. Anna Grodzka oficjalnie kandydatką Ruchu Palikota na wicemarszałka Sejmu (pol.). wyborcza.pl, 2013-01-31. [dostęp 2013-02-08].
  26. Druk nr 1069: Wniosek o odwołanie Pani Posłanki Wandy Nowickiej ze stanowiska Wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (pol.). orka.sejm.gov.pl, 2013-02-04 [błędnie datowany na 2013-01-02]. [dostęp 2013-02-08].
  27. Druk nr 1070: Wniosek o powołanie Pani Posłanki Anny Grodzkiej na stanowisko Wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (pol.). orka.sejm.gov.pl, 2013-02-04 [błędnie datowany na 2013-01-02]. [dostęp 2013-02-08].
  28. Renata Grochal: Grodzka: Robię swoje [ROZMOWA TYGODNIA] (pol.). wyborcza.pl, 2013-02-04. [dostęp 2013-02-08].
  29. Wicemarszałkini Anna Grodzka? Tusk: Nie widzę problemu (pol.). wyborcza.pl, 2013-02-01. [dostęp 2013-02-08].
  30. Renata Grochal: Politycy PO przyznają nieoficjalnie: Nie chcemy dopuścić do głosowania nad kandydaturą Anny Grodzkiej (pol.). wyborcza.pl, 2013-02-06. [dostęp 2013-02-08].
  31. 31,0 31,1 Tomasz Lis: Fałszywi obrońcy Anny Grodzkiej (pol.). tomaszlis.mobile.natemat.pl, 2013-02-07. [dostęp 2013-02-08].
  32. Głosowanie nr 12 - posiedzenie 33. Dnia 08-02-2013 godz. 09:32:04 (pol.). sejm.gov.pl, 2013-02-08. [dostęp 2013-02-08].
  33. Zdziwiony Biedroń o Nowickiej: Wanda obiecała, że zrezygnuje (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 2013-02-08. [dostęp 2013-02-08].
  34. Agnieszka Cybulska: Zaufanie do polityków w lutym (pol.). badanie.cbos.pl, 2013-02-18.
  35. Agnieszka Cybulska: Zaufanie do polityków w marcu (pol.). badanie.cbos.pl, 2013-03-28.
  36. Posłanka Anna Grodzka przygotowuje program Europy Plus (pol.). gazeta.pl, 2013-04-04. [dostęp 2013-06-08].
  37. 37,0 37,1 Anna Wittenberg: Dorota Kania tropi ślady Anny Grodzkiej w PRL. Lustratorka na usługach prawicy czy napiętnowana dziennikarka? (pol.). natemat.pl, 2012-07-04. [dostęp 2013-04-01].
  38. Michał Mańkowski: Pawłowicz szydzi z Anny Grodzkiej przed czytelnikami "Gazety Polskiej" (pol.). natemat.pl, 2013-01-29. [dostęp 2013-04-01].
  39. List otwarty pracowników naukowych w sprawie wypowiedzi prof. dr hab. Krystyny Pawłowicz (pol.). natemat.pl. [dostęp 2013-04-01].
  40. Tomasz Baliszewski: "Czy ktoś zna żonę pana/pani Grodzkiego/Grodzkiej?" – pyta radna SLD (pol.). natemat.pl, 2013-02-08. [dostęp 2013-04-01].
  41. Jakub Noch: "Lubieżny poseł Grodzki" rozchodzi się w internecie. Anna Grodzka zapowiada pozwanie autorów mistyfikacji (pol.). natemat.pl, 2013-03-29. [dostęp 2013-04-01].
  42. To nie moje ciało (pol.). kobiecyporadnik.pl. [dostęp 2011-10-16].

Linki zewnętrzne